Istnieje gruzińska legenda która głosi, że kiedy Bóg rozdawał ziemię, wszystkie narody ustawiły się w kolejce, spierając się o jak najbogatsze, jak najcenniejsze tereny.

Jedynie Gruzini przysiedli z boku pod drzewem, wyciągnęli wino oraz jedzenie i jak to gruzini – zaczęli biesiadować. Ucztowanie pochłonęło ich do tego stopnia, że stwórca zdążył już rozdać wszystkie ziemie. Został tylko najpiękniejszy kawałek, który stwórca chciał zostawić dla siebie. Były tam góry sięgające nieba, pełne śniegu i lodowców. Były niższe góry z przejrzystymi strumieniami, zalesione potężnymi drzewami, pełne owoców i zwierzyny. Były stepy i pustynie, rzeki pełne złota, jeziora pełne ryb i morze o wodnej tafli smoliście czarnej jak wysuszone ziele herbacianego krzewu porastającego zbocza.

Bóg z radością patrzył na tę ziemię, gdzie winorośl dawała niebiański trunek. Ujęty jednak zdolnością Gruzinów do czerpania radości z życia i beztroskiego biesiadowania, postanowił oddać im swoją część – dlatego, według Gruzinów, ich kraj jest najpiękniejszy na świecie.

Zobacz go razem z nami!